Usuwanie nadmiaru tłuszczu

Problem nadwagi i otyłości z roku na rok dotyczy coraz większej liczby osób. Jest on na tyle poważny, że został określony mianem choroby cywilizacyjnej XXI wieku. Nadmiar tkanki tłuszczowej niesie za sobą poważne konsekwencje. Otyłość prowadzi do różnego rodzaju problemów zdrowotnych. Dlatego bardzo ważne jest rozpoczęcie odpowiedniego leczenia pod okiem specjalisty.

W leczeniu otyłości podstawą jest odpowiednia dieta i regularna aktywność fizyczna. Niekiedy konieczne jest sięgnięcie po sposoby farmakologiczne i chirurgiczne.

Zdarza się jednak tak, że pomimo prowadzenia zdrowego trybu życia i uprawiania sportu nadmierna tkanka tłuszczowa nie znika. Najczęściej pozostaje w określonych miejscach na ciele. Wówczas mówimy o otyłości miejscowej. W takiej sytuacji warto udać się do gabinetu medycyny estetycznej.

W Centrum Medycznym Bielenda w Krakowie podchodzimy kompleksowo do terapii nadwagi i otyłości miejscowej. Słuchamy potrzeb naszych pacjentów i proponujemy małoinwazyjne zabiegi, które ułatwiają pozbycie się nadmiaru tkanki tłuszczowej z określonych partii ciała.

Tkanka tłuszczowa

Tkanka tłuszczowa to rodzaj tkanki łącznej. Jest zlokalizowana głównie podskórnie. Jest naturalnym sposobem na magazynowanie nadmiaru energii. Pełni także funkcję amortyzacyjną i izolacyjną, ochraniając narządy wewnętrzne.

Tkanka tłuszczowa zbudowana jest z komórek tłuszczowych (adipocytów) oraz macierzy łącznotkankowej, która zawiera komórki układu immunologicznego (leukocyty, monocyty, makrofagi), nerwy i naczynia. Jest ona aktywna wydzielniczo. Uwalnia adipokiny, które regulują m.in. przemiany tłuszczów i węglowodanów, uczucie głodu i sytości, bilans energetyczny.

Prawidłowy poziom tkanki tłuszczowej wynosi 15–20% masy ciała u mężczyzn i 20–25% masy ciała u kobiet. Problem stanowi jej nadmiar, który określa się mianem nadwagi lub otyłości.

Nadwaga i otyłość

Otyłość jest chorobą przewlekłą, która charakteryzuje się nieprawidłowym lub nadmiernym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej w organizmie. Wyróżnia się:

• otyłość prostą – związaną z nadmierną podażą energii,
• otyłość wtórną – związaną z zaburzeniami hormonalnymi i niektórymi chorobami przewlekłymi.

Stopnie otyłości

Podstawą do rozpoznania otyłości i określenia jej stopnia jest BMI – wskaźnik masy ciała. Oblicza się go, dzieląc masę ciała przez wzrost podniesiony do kwadratu. Zgodnie z przyjętą klasyfikacją:

• nadwaga – BMI 25–29,99,
• otyłość I stopnia – BMI 30–34,99,
• otyłość II stopnia – BMI 35–39,99,
• otyłość III stopnia – BMI powyżej 40.

Przyczyny nadwagi i otyłości

Otyłość jest wynikiem połączenia czynników genetycznych, środowiskowych i behawioralnych. Czynniki genetyczne mogą predysponować niektóre osoby do akumulacji tłuszczu w określonych obszarach ciała, jak brzuch, biodra czy uda. Jednak to styl życia odgrywa kluczową rolę w rozwoju tego stanu.

Najważniejsze czynniki prowadzące do nadwagi i otyłości to:

• niski poziom aktywności fizycznej i siedzący tryb życia,
• nieprawidłowe odżywianie (głównie dieta bogata w cukry proste i niezdrowe tłuszcze),
• przyjmowanie pokarmów o zbyt dużej kaloryczności (podaż energii jest wyższa niż jej wydatki),
• przyjmowanie leków (m.in. leków przeciwdepresyjnych, steroidowych, hormonalnych),
• zaburzenia psychiczne (m.in. zaburzenia odżywiania, zespół nocnego jedzenia),
• niektóre choroby (m.in. zespół Cushinga, niedoczynność tarczycy, zespół Turnera).

Przyczynę otyłości można upatrywać także w hormonach, które odgrywają istotną rolę w dystrybucji tkanki tłuszczowej. Za gromadzenie się tłuszczu w okolicy brzucha odpowiada głównie kortyzol (tzw. hormon stresu), który przez dłuższy czas utrzymuje się na wysokim poziomie. Również zmiany hormonalne związane z menopauzą mogą przyczynić się do zwiększenia poziomu tkanki tłuszczowej.

Skutki otyłości

Otyłość wiąże się z szeregiem problemów zdrowotnych. Do powikłań nadmiernej tkanki tłuszczowej zaliczane są m.in.:

• choroba zwyrodnieniowa stawów,
• choroby układu krążenia (m.in. nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, zawał serca),
• zespół policystycznych jajników (PCOS),
• zespół metaboliczny,
• choroba stłuszczeniowa wątroby,
• zespół bezdechu sennego,
• astma oskrzelowa,
• przewlekły stan zapalny,
• choroba refluksowa.

Występowanie otyłości zwiększa ryzyko niektórych nowotworów (m.in. raka jelita grubego). Może także powodować depresję, zaburzenia lękowe oraz przyczyniać się do niskiej samooceny, pogorszenia jakości życia i niepełnosprawności.

Leczenie otyłości

Podstawą leczenia otyłości są:

• indywidualnie dopasowana dieta,
• regularna aktywność fizyczna.

Leczenie nadwagi i otyłości dietą opiera się na zmodyfikowaniu dotychczasowych nawyków żywieniowych. Do jadłospisu należy włączyć m.in. świeże warzywa i owoce, oleje roślinne, ryby, chude mięso, chudy nabiał, rośliny strączkowe, produkty pełnoziarniste. Konieczne jest wyeliminowanie słodyczy, słodkich napojów, słonych przekąsek oraz niezdrowych tłuszczów pochodzenia zwierzęcego. Zalecane jest także utrzymywanie deficytu kalorycznego dopasowanego indywidualnie z uwzględnieniem codziennej aktywności.

Regularna aktywność fizyczna jest niezbędna, aby przywrócić prawidłową masę ciała. Zalecane są ćwiczenia aerobowe, takie jak bieganie, pływanie czy jazda na rowerze, w połączeniu z treningiem siłowym w celu zwiększenia masy mięśniowej i poprawy metabolizmu. Należy pamiętać, że wysiłek powinien być dopasowany do indywidualnych możliwości organizmu. Nawet umiarkowane ćwiczenia mogą znacząco przyczynić się do redukcji tkanki tłuszczowej.

Jeżeli leczenie zachowawcze otyłości nie wystarcza, konieczne może być wprowadzenie leków. Farmakoterapia jest dopasowywana indywidualnie do każdej osoby. Jednocześnie konieczne jest kontynuowanie dietoterapii oraz regularnej aktywności fizycznej. W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie chirurgiczne (bariatria).

Czym jest otyłość miejscowa?

Otyłość miejscowa jest to nagromadzenie nadmiernej tkanki tłuszczowej w jednym miejscu na ciele. Charakteryzuje się nadmiarem tłuszczu w określonych partiach, podczas gdy ogólna sylwetka zwykle pozostaje szczupła. Najczęściej pojawia się na brzuchu, udach i ramionach.

Otyłość miejscowa dotyczy dużej grupy ludzi. Z problemem tym zmagają się osoby w różnym wieku – zarówno kobiety, jak i mężczyźni.

Przyczyny otyłości miejscowej

Otyłość miejscowa związana jest z odmienną budową tkanki tłuszczowej w określonych partiach ciała. Składa się ona ze dużej liczby komórek tłuszczowych, które mają zwiększoną objętość oraz powodują zatrzymanie płynów i utrudniają eliminację zbędnych produktów przemiany materii z organizmu.

Czy otyłość miejscowa dotyczy tylko osób z nadmierną masą ciała?

Otyłość miejscowa to problem, który jest niezależny od ogólnej masy ciała. Nadmiar tkanki tłuszczowej w określonych partiach ciała może dotyczyć osób, które nie mają zdiagnozowanej nadwagi i otyłości, odżywiają się zdrowo oraz są aktywne fizycznie.

Miejscowa otyłość u kobiet

Otyłość miejscowa u kobiet najczęściej dotyczy:

• brzucha,
• bioder,
• wewnętrznej strony ud,
• pośladków,
• kolan,
• ramion,
• pleców.

Tkanka tłuszczowa może gromadzić się również na twarzy, czego najczęstszym objawem jest tzw. drugi podbródek.

Otyłość miejscowa u mężczyzn

U mężczyzn lokalny nadmiar tkanki tłuszczowej najczęściej można zaobserwować na:

• brzuchu,
• pośladkach,
• ramionach,
• klatce piersiowej,
• karku,
• plecach,
• twarzy.

Jak pozbyć się tkanki tłuszczowej nagromadzonej miejscowo?

Tkanka tłuszczowa nagromadzona lokalnie zwykle jest bardzo trudna do wyeliminowania. Zdrowa i dobrze zbilansowana dieta oraz regularna aktywność fizyczna mogą być niewystarczające. Aby wyszczuplić sylwetkę, osoby zmagające się z otyłością miejscową mogą skorzystać z zabiegów z zakresu medycyny estetycznej, które przyczyniają się do rozbicia i usunięcia komórek tłuszczowych.